Liefde voor de fiets

#GoWithTheVelo

11 juni 2018
Liefde voor de fiets

"De fiets en ik, dat is grote liefde. Al heel mijn leven ben ik idolaat van fietsen en alles wat met wielersport te maken heeft. Inmiddels ben ik de trotse eigenaar van zes unieke types, elk met hun eigen karakter en kwaliteiten."

Herenfiets

Mijn herenfiets is mijn trouwe metgezel. Robuust, stevig, betrouwbaar. Door weer en wind staat hij voor me klaar. Hij is het ook die me gewind naar het werk brengt, en me met z’n spatborden tegen modder en vuil beschermt. 

Plooifiets

Ook mijn plooifiets en ik gaan al jaren terug. Iets minder elegant en een tikkeltje aan de zware kant misschien, maar hondstrouw. Zelfs al heb ik hem weken niet van stal gehaald, toch brengt dit vernuftig staaltje solide techniek me telkens weer moeiteloos van station naar eindbestemming. Wij hebben al heel wat treinreizen ondernomen, mijn plooifiets en ik. 

Mountainbike

Mijn mountainbike, die is pure fun. Een beetje bruut geweld waarop ik me kan uitleven alsof ik weer twintig was. Door velden en bossen, heuvel op, sloten over. Avontuur pur sang: maten, makkers, mountainbike.

Pistefiets

Een klasse apart is mijn pistefiets. Briljant in al zijn eenvoud, ontdaan van alle ballast. Geen remmingen, letterlijk dan, want fietsen op een indoor wielerpiste zijn nooit uitgerust met remmen. De pure techniek van renner en fiets brengen de coureurs tot helemaal bovenaan de angstaanjagend steile piste. Het vergt een blind vertrouwen in de fiets, want bij het minste foutje of technisch mankement ga je genadeloos onderuit, de anderen als dominosteentjes met je meemaaiend. Mijn pistefiets wordt dan ook met de grootste egards behandeld en altijd gedragen over de schouder, want een klein scherfje of steentje op het wegdek kan grote gevolgen hebben.

Liefde voor de fiets

Koersfiets

Als klein jongetje droomde ik ervan, nu staan er twee in mijn garage te blinken: mijn koersfietsen. Licht en gestroomlijnd, slank en ambitieus. Technisch van een ongeziene perfectie. Dat moet ook wel, want een gesrpongen kabel op een zware afdaling kan je op een doodsmak komen te staan. Soms ga ik er gewoon even naar kijken, samen herinnneringen ophalen aan alle reizen die we maakten, alle mooie en moeilijke momenten die we beleefden (die val in de prikkeldraad!). Mijn herenfiets gaat met me mee naar de carwash, mijn andere fietsen was ik met de tuinslang, maar mijn koersfietsen mogen thuis onder de douche, tot groot vermaak van mijn huisgenoten. 

Ik geef toe, ik ben wielergek. Zolang ik kan, blijf ik trappen. Een elektrische fiets zal er bij mij niet snel inkomen. Voor mij is dat de eerste stap richting rollator… nog zo’n wielertype dat me net iets minder ligt. 

Groetjes en go with the velo!

Hans Bourlon
CEO Studio 100